Członkowie honorowi
Kazimierz Stec
Kazimierz Stec (ur. 1 marca 1944 w Wilkołazie) – polski inżynier. Wiceprezes oddziału płockiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich w latach 1994 – 1998.
Wykształcenie
W 1963 ukończył Technikum Budowy Okrętów „CONRADINUM” w Gdańsku w specjalności „Budowa maszyn i wyposażenia okrętowego” jako Technik budowy maszyn i wyposażenia siłowni okrętowych.
Na wydziale Inżynierii Sanitarnej w 1976 zdobył tytuł inżyniera Inżynierii Środowiska w Politechnice Warszawskiej.
W 1989 uzyskał Dyplom – I stopień Specjalizacji Zawodowej Inżyniera w dziedzinie ogólnotechnicznej (Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności)
W 2002 ukończył na Politechnice Łódzkiej Studia Podyplomowe „Rozwój Zrównoważony w Przedsiębiorstwie”. Racjonalne postępowanie w wyborze zadań z uwzględnieniem zagadnień środowiskowych. Uzyskany tytuł: Auditor Systemu Zarządzania Środowiskiem ISO 14001 – Det Norske Veritas.
W 2009 r. uzyskał tytuł Eksperta SIMP d.s. Europejskiej Harmonizacji Technicznej.
Doświadczenie zawodowe
Początki kariery zawodowej Kazimierza Steca sięgają roku 1963 gdzie w Stoczni Gdańskiej pracował jako Starszy Technolog – projektował procesy technologiczne, plany robót oraz sporządzał opracowania na wykonanie montażu oraz prób instalacji i wyposażenia okrętowego.
W kolejnych latach począwszy od roku 1968 do 1992 pracował w Płockiej Stoczni Rzecznej w Płocku na stanowisku Główny Technolog, Kierownik Działu Rozwoju i Inwestycji. Projektował tutaj procesy technologiczne i rozwojowe przedsiębiorstwa. Sporządzał opracowania technologii wykonania wyrobów oraz projektów organizacyjnych i rozwojowych stoczni. Współprojektant systemów przeciwpowodziowych w rejonie stoczni.
W latach 1984-1986 pracował na kontrakcie eksportowym w Iraku na stanowisku Głównego Specjalisty d.s. technicznych i celnych. Kontrakt realizowany był przez Centralę Handlu Zagranicznego „Polimex-Cekop” – „Budowa nabrzeży w porcie Umm Kasr w Zatoce Perskiej”. W okresie realizowanych prac kontraktowych w Umm Kasr Irak pozostawał w stanie wojny z Iranem. W związku z tym obowiązywała specjalna procedura bezpieczeństwa i surowe wymagania władz miejscowych co do zakresu poruszania się i załatwiania wszelkich spraw w instytucjach irackich. Praca w Iraku w Umm Kasr obejmowała między innymi: nadzór nad utrzymywaniem stałej gotowości sprzętu niezbędnego do robót kontraktowych w tym maszyn do robót ziemnych, środków transportu oraz sprzętu specjalistycznego do wykonywania i układania torów kolejowych, odprawy celne sprzętu w Urzędzie Celnym w Basrah, Bagdadzie i Mosulu, sporządzanie Deklaracji Celnych dla odpraw ostatecznych tzw. Permanent Declaration oraz do odpraw tymczasowych tzw. Temporary Declaration, współpraca z instytucjami zewnętrznymi w zakresie zaopatrzenia budowy w niezbędne środki bytowo – kwaterunkowe, sporządzanie wniosków do instytucji irackich o wydanie wiz wjazdowych i wyjazdowych dla pracowników kontraktu oraz sprawy meldunkowe w Residence Office, badania lekarskie itp., oraz rozliczanie kosztów utrzymania budowy w zakresie dostaw mediów i opłat nieruchomościowych.
W 1989 r. pracował na kontrakcie eksportowym w Iraku na stanowisku Głównego Inżyniera d.s realizacji robót. Kontrakt realizowany był przez Centralę Eksportu Budownictwa Komunikacyjnego „Dromex” – „Budowa Autostrady Bagdad – Fallujah – Ramadi – Hit”. W zakres obowiązków KS wchodziły takie obszary działań jak: planowanie robót mostowo drogowych, opracowywanie harmonogramów, rozliczanie robót mostowo drogowych wg wymagań głównego kontraktora tj. japońskich firm Fujita i Marubeni, kontrola jakości wykonanych prac i sporządzanie raportów obejmujących odstępstwa dokumentacyjne, sporządzanie dokumentacji na roboty dodatkowe nie objęte kontraktem i uzgadnianie z głównym wykonawcą oraz zapewnienie miejscowej obsługi prawnej w niezbędnych przypadkach.
Kolejne lata 1992 – 1994 to czas kiedy pracował na stanowisku dyrektora Płockiej Stoczni Remontowej w Płocku. Zarządzał tutaj przedsiębiorstwem w pełnym zakresie oraz sporządzał projekt przekształceń własnościowych.
W latach 1994 – 1996 zarządzał Przedsiębiorstwem Gazyfikacji Bezprzewodowej w Płocku – pełnił tutaj funkcję dyrektora.
W trakcie kolejnych lat 1996 – 2000 był dyrektorem ds. rozwoju i techniki zarządzał pionem technicznym i handlowym spółki prawa handlowego ALFA SA oraz UNIROL SA w Płocku.
W okresie 2000 – 2008 prowadził Ośrodek Postępu Technicznego SIMP w Płocku. Zarządzał działalnością ośrodka, sporządzał opinie i ekspertyzy techniczne i organizacyjne. Prowadził konsulting gospodarczy, doradztwo majątkowe, szkolenia specjalistyczne, tłumaczenia, wydawał oceny maszyn na zgodność z dyrektywami UE.
Od 2008 roku współpracuje z Ośrodkiem Rzeczoznawstwa i Postępu Technicznego „SIMP-ZORPOT” w Płocku. Wykonuje opiniowanie bezpieczeństwa maszyn i wymagania zasadnicze zgodnie z dyrektywami UE, tłumaczenia techniczne, sporządza operaty szacunkowe oraz wydaje opinie i oceny w zakresie bezpieczeństwa maszyn na zgodność z dyrektywami UE.
Działalność w SIMP
Kazimierz Stec do SIMP wstąpił 26.02.1977.
Pierwszą funkcję którą objął to Prezes Koła SIMP w Płockiej Stoczni Rzecznej.
W latach 1994 – 1998 był wiceprezesem Zarządu Oddziału SIMP w Płocku, w kolejnych latach 1998 – 2002 był członkiem Zarządu Głównego SIMP.
Lata 1996 – 2014 to okres, kiedy sprawował funkcję prezesa Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych SIMP, obecnie Honorowy Prezes Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych.
W latach 2006 – 2018 był członkiem Komisji Kwalifikacyjnej Rzeczoznawców SIMP.
Od 1998 roku jest Przewodniczącym Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej URE.
W latach 2018 – 2022 członek Komisji Kwalifikacyjnej Wykładowców SIMP.
Nagrody i odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (1988)
- Brązowa Honorowa Odznaka SIMP (1988)
- Srebrna Honorowa Odznaka SIMP
- Złota Honorowa Odznaka SIMP (1992)
- Srebrna Honorowa Odznaka NOT (2015)
- Odznaka im. prof. Henryka Mierzejewskiego (2001)
- Zasłużony dla Żeglugi Śródlądowej (1986)
- Zasłużony Racjonalizator Produkcji (1983)
- Młody Mistrz Techniki (1980)
- Członek Honorowy SIMP (2011)
Tadeusz Żuk
Tadeusz Żuk (ur. 5 marca 1933 w Żukach k/Terespola, zm. 12 maja 2011 w Płocku) – polski inżynier, doc. dr. inż., wykładowca akademicki, autor podręczników i publikacji naukowych. Prezes płockiego oddziału Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.
Życiorys
Wydział Maszyn i Urządzeń Rolniczych Politechniki Warszawskiej ukończył w 1957 roku.
W roku 1956 rozpoczął pracę zawodową na stanowisku asystenta w Katedrze Maszyn Rolniczych Politechniki Warszawskiej. W latach 1957-1961 pracował w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Płocku na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych i kierownika warsztatów szkolnych, a następnie w latach 1960-1972 pracował w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku. W tym czasie uczestniczył w opracowaniu konstrukcji i wdrożeniu technologii kombajnów zbożowych „BIZON”. W latach 1963-1965 był przewodniczącym koła SIMP w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku. W latach 1968-1972 był przewodniczącym Rejonowej Rady NOT w Płocku.
Od 1974 pracował w Politechnice Warszawskiej na stanowisku docenta. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1978 roku.
W latach 1981-1984 był Dyrektorem Instytutu Mechaniki w Politechnice Warszawskiej, a w latach 1985-1988 był Prodziekanem Wydziału Budownictwa i Maszyn Rolniczych Politechniki Warszawskiej w Płocku,
W latach 1982-1989 był przewodniczącym Rady Społeczno-Konsultacyjnej przy Wojewodzie Płockim.
Od 1969 r., członek Towarzystwa Naukowego Płockiego.
Tadeusz Żuk był Dyplomowanym Rzeczoznawcą SIMP oraz członkiem Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej URE.
Współzałożyciel firmy Plocman w Płocku.
Współzałożyciel pierwszej spółki akcyjnej w Płocku – UNIMECH S.A.
Pochowany 16 maja 2011 r., na cmentarzu przy ul. Kobylińskiego w Płocku.
Działalność w SIMP
W latach 1975-1984 był Przewodniczącym Głównego Sądu Koleżeńskiego SIMP. Członkiem Zarządu Głównego SIMP został od roku 1984 i nadal pełnił tę funkcję w kadencji 1994-1998. W 1984 r. został przewodniczącym Zarządu Głównego SIMP w Płocku. Funkcję tę pełni nadal w kadencji 1994-1998.
Od 1984 r. był Przewodniczącym Komisji do spraw Weryfikacji Wykładowców przy Zarządzie Głównym SIMP i nadal pełnił tę funkcję w kadencji 1994-1998.
Funkcję dyrektora Ośrodka ZORPOT w Płocku pełnił w latach 1988 – 2007.
Nagrody i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Srebrny Krzyż Zasługi (1966)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1982)
- Złota Honorowa Odznaka SIMP
- Złota Honorowa Odznaka NOT
- Odznaka im. prof. Henryka Mierzejewskiego (1984)
- Członek Honorowy SIMP
Wybrana bibliografia autorska
- Naprawa aparatów i urządzeń przemysłu chemicznego (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1976)
- Naprawa maszyn rolniczych (Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 1985)
- Naprawa maszyn rolniczych: podręcznik dla techników rolniczych (Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1966) wspólnie z Z. Hołubowicz i W. Lorenc
- Podstawy eksploatacji maszyn i urządzeń (Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 1984)
Odznaczeni Odznaką im. Henryka Mierzejewskiego
Piotr Wróbel
Tadeusz Szymański
Jerzy Lorenc
Bronisław Skierkowski
Jerzy Gutowski
Jerzy Gutowski (ur. 12 sierpnia 1939 w Rzeszowie) – polski technik mechanik. Skarbnik Oddziału SIMP w Płocku w latach 1998 – 2014.
Życiorys
Zasadniczą Szkołę Zawodową w Rzeszowie w specjalności frezer ukończył w 1956 r.
Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Rzeszowie na Wydziale Technologia Obróbki Skrawaniem ukończył w 1961 r.
Technikum Mechaniczne dla Pracujących w Płocku uzyskując tytuł Technik Mechanik w specjalności „Budowa Maszyn i Technologia Obróbki Skrawaniem” ukończył w 1967 r.
W 1968 r. uzyskał Dyplom i tytułu „Mistrz w zawodzie frezera”.
Karierę zawodową rozpoczął w 1961 r. w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL Rzeszów na stanowisku: wiertacz precyzyjny. W roku 1964 został zatrudniony w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku pracując kolejno na stanowiskach: frezer, ślusarz, rozdzielca, planista remontów maszyn i urządzeń, konstruktor ds. remontów maszyn i urządzeń, konstruktor-specjalista oraz starszy konstruktor.
Na mocy porozumienia AGROMET FMŻ i BIZON Sp. z o.o. w 1992 r. Jerzy Gutowski został pracownikiem firmy BIZON Sp. z o.o. W firmie tej piastował kolejno stanowiska: konstruktora-specjalisty I-szego stopnia, starszego specjalisty i starszego konstruktora wiodącego.
W latach 1973 – 1981 pracował jako Instruktor praktycznej nauki zawodu frezer-szlifierz w Zasadniczej Szkole Zawodowej im. Ignacego Łukasiewicza Petrochemii Płock S.A. Po zmianie nazwy Zasadniczej Szkole Zawodowej im. Ignacego Łukasiewicza Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku.
Karierę zawodową zakończył w 2001 r. przechodząc na emeryturę.
Działalność w SIMP
Członek SIMP od 1965 roku.
Skarbnik Koła Zakładowego SIMP w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku, członek Koła Zakładowego w BIZON Sp. z o.o., NEW HOLLAND Sp. z o.o., MOSTOSTAL PŁOCK S.A.
W latach 1998 – 2014 pełnił funkcję Skarbnika Oddziału SIMP w Płocku.
Uzyskał tytuł specjalisty I-szego stopnia w zakresie konstrukcji, remontów i modernizacji maszyn i urządzeń mechanicznych (tytuł nadany przez NOT i SIMP).
Rzeczoznawca SIMP w specjalności 219 – remonty maszyn i urządzeń.
Nagrody i odznaczenia
- Brązowa Odznaka Zasłużony Działacz LOK (1977)
- Odznaka Zasłużony pracownik FMŻ w Płocku (1984)
- Brązowa Odznaka za zasługi dla rozwoju Przemysłu Maszynowego (1987)
- Brązowa Honorowa Odznaka SIMP (1990)
- Srebrna Honorowa Odznaka SIMP (1998)
- Złota Honorowa Odznaka SIMP (2002)
- Odznaka im. prof. Henryka Mierzejewskiego (2016)
- Odznaka Zasłużony Senior SIMP (2022)
Opracowanie noty: Katarzyna Pachelska
Daniela Żuk
Daniela Żuk (ur. 2 stycznia 1934 r. w Łuczywnie) – – inżynier mechanik, specjalistka w dziedzinie techniki rolniczej i mechanizacji rolnictwa, wieloletni nauczyciel akademicki Politechniki Warszawskiej w Płocku, rzeczoznawca Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich, aktywna działaczka środowiska technicznego.
Wykształcenie
Studia wyższe ukończyła na Politechnice Warszawskiej, na Wydziale Agromechanicznym (późniejszy Wydział Mechanizacji Rolnictwa). Dyplom ukończenia studiów uzyskała w 1956 roku. W trakcie pracy zawodowej podjęła również kształcenie pedagogiczne, kończąc 3-letnie Zaoczne Studium Pedagogiczne przy Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, przygotowujące do pracy dydaktycznej w szkolnictwie zawodowym.
W 1975 roku uzyskała stopień doktora nauk rolniczych na Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym SGGW-AR w Warszawie. Tematem rozprawy doktorskiej była praca pt.
„Wyobraźnia przestrzenna techniczna jako element przygotowania zawodowego uczniów Technikum Mechanizacji Rolnictwa (na przykładzie Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Płocku)”.
Kolejnym etapem rozwoju naukowego było uzyskanie w 1988 roku stopnia doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie techniki rolniczej na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt.
„Proces cięcia źdźbeł zbóż”, poświęconej badaniom nad mechaniką procesu cięcia roślin oraz doskonaleniem konstrukcji zespołów tnących w maszynach rolniczych.
W uznaniu dorobku naukowego i dydaktycznego 24 lutego 2000 roku otrzymała z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł profesora nauk rolniczych.
Praca zawodowa i działalność dydaktyczna
Karierę zawodową rozpoczęła w 1956 roku w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Płocku, gdzie przez 16 lat (1956–1972) pracowała jako nauczyciel przedmiotów zawodowych. Prowadziła zajęcia m.in. z maszyn rolniczych, ciągników rolniczych, rysunku technicznego oraz projektowania części maszyn. Okres pracy w szkolnictwie średnim był dla niej ważnym doświadczeniem dydaktycznym i naukowym, które zainspirowało późniejsze badania nad metodami kształcenia zawodowego oraz wykorzystaniem wyobraźni przestrzennej w procesie nauczania przedmiotów technicznych.
W 1972 roku rozpoczęła pracę w Politechnice Warszawskiej – Filii w Płocku, w Instytucie Maszyn i Urządzeń Rolniczych (wcześniej Instytut Mechaniki). Z uczelnią związana była do 1997 roku, przechodząc kolejne szczeble kariery akademickiej:
wykładowca (do 1975 r.),
adiunkt (do 1989 r.),
docent (1989–1992),
profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej (od 1993 r.).
- od 2000 r. profesor RP
Na uczelni prowadziła zajęcia dydaktyczne z zakresu maszyn rolniczych, konstrukcji maszyn, rysunku technicznego oraz eksploatacji maszyn i urządzeń rolniczych. Była promotorem wielu prac dyplomowych, z których część zdobywała nagrody w konkursach prac dyplomowych organizowanych przez środowisko techniczne, w tym konkursach SIMP.
Funkcje organizacyjne i działalność akademicka
W trakcie pracy w Politechnice Warszawskiej pełniła szereg funkcji organizacyjnych i kierowniczych na Wydziale Budownictwa i Maszyn Rolniczych w Płocku. Była m.in.:
zastępcą kierownika Zakładu Maszyn i Urządzeń Rolniczych (1981–1984),
prodziekanem ds. studenckich (1987–1990),
pełnomocnikiem dziekana ds. studiów podyplomowych (1987–1992),
zastępcą dyrektora Instytutu Maszyn i Urządzeń Rolniczych (1991–1993),
dyrektorem Instytutu Maszyn i Urządzeń Rolniczych (1993–1998),
kierownikiem Podyplomowego Studium Kształcenia Zawodowego (1994–1998).
Dzięki jej zaangażowaniu rozwijano działalność dydaktyczną, badawczą oraz studia podyplomowe, które przygotowywały specjalistów dla sektora techniki rolniczej.
Działalność naukowo-badawcza
Dorobek naukowy prof. Danieli Żuk koncentrował się wokół zagadnień mechanizacji rolnictwa, konstrukcji i eksploatacji maszyn rolniczych oraz procesów technologicznych w produkcji roślinnej. Prowadziła badania dotyczące m.in.:
mechaniki procesu cięcia roślin, w szczególności zbóż,
konstrukcji i pracy zespołów tnących w maszynach rolniczych,
eksploatacji i niezawodności maszyn rolniczych,
technologii zbioru roślin specjalnych,
zastosowania techniki w procesie dydaktycznym kształcenia zawodowego.
Wyniki prowadzonych badań znalazły zastosowanie zarówno w praktyce rolniczej, jak i w konstrukcji maszyn rolniczych. Była autorką i współautorką licznych publikacji naukowych, artykułów oraz referatów konferencyjnych.
Rezultatem prac badawczych były również patenty i rozwiązania konstrukcyjne dotyczące maszyn rolniczych, w tym m.in.:
przystawki hydraulicznej napędu listwy nożowej przyrządu tnącego,
napędu zespołu tnącego maszyny rolniczej do zbioru zbóż i zielonek,
wirnikowego zespołu tnącego.
Działalność w środowisku technicznym
Prof. Daniela Żuk od 1959 roku jest członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. W działalność stowarzyszeniową angażowała się aktywnie przez wiele lat, uczestnicząc w pracach organów Oddziału w Płocku oraz wspierając rozwój środowiska technicznego.
Pełniła m.in. funkcję członka Prezydium Zarządu Oddziału SIMP w Płocku, była także wiceprzewodniczącą Zarządu Oddziału. Angażowała się w działalność komisji problemowych oraz inicjatywy związane z popularyzacją wiedzy technicznej. Była również rzeczoznawcą SIMP w specjalności obejmującej maszyny i sprzęt rolniczy.
Nagrody i odznaczenia
Za działalność naukową, dydaktyczną i społeczną została uhonorowana licznymi odznaczeniami państwowymi oraz środowiskowymi. Otrzymała m.in.:
Złotą Honorową Odznakę SIMP (1976),
Złoty Krzyż Zasługi (1977),
Srebrną Honorową Odznakę NOT (1979),
Medal Komisji Edukacji Narodowej (1982),
odznakę „Za zasługi dla województwa płockiego” (1983),
Złotą Honorową Odznakę NOT (1984),
Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984),
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987),
odznakę „Zasłużony dla Politechniki Warszawskiej” (2007),
odznakę „Zasłużony dla Płocka” (2020),
odznakę im. prof. Henryka Mierzejewskiego (2022).